خانه ام ابری ست
یکسره روی زمین ابریست با آن.
از فراز گردنه خرد و خراب و مست
باد می پیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی زن که تو را آوای نی برده ست دور از ره کجایی؟
خانه ام ابریست اما
ابر بارانش گرفته ست.
در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،
من به روی آفتابم
می برم در ساحت دریا نظاره.
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به ره ، نی زن که دائم می نوازد نی ، در این دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر پیش...
نوع مطلب :
شعرهای خوندنی،
جذاب و خوندنی،
عاشقانه،
برچسب ها :
تنهایی،
خانه ابری،
نیما یوشیج،
آوای نی،
نی،
ره،
دنیا، 
