فرانسیس بیكن، فیلسوف شهیر انگلیسی(1561ـ1626)، میگفت فقط دو نفر از تنهایی لذت میبرند: یكی خدا و دیگری موجود ددمنش. در این جمله واقعیتی نهفته است. تنهایی هم میتواند زمینهساز پلیدیها باشد، هم میتواند مقدمه نیل به كمالات روحی و معنوی باشد، پس باید دید كه كدام راه مطلوب و توصیهشدنی است: گریز از تنهایی یا خیز برداشتن به سوی آن؟
چیزی نمیتونم بگم ، قراره از من بگذری ... چیزی نگو میفهممت ، باید از این خونه بری ... چند سال از امشب بگذره؟ ، تا من فراموشت کنم .. .تا با یه دریا تو خودم ، خاموش خاموشت کنم ...
فرانسیس بیكن، فیلسوف شهیر انگلیسی(1561ـ1626)، میگفت فقط دو نفر از تنهایی لذت میبرند: یكی خدا و دیگری موجود ددمنش. در این جمله واقعیتی نهفته است. تنهایی هم میتواند زمینهساز پلیدیها باشد، هم میتواند مقدمه نیل به كمالات روحی و معنوی باشد، پس باید دید كه كدام راه مطلوب و توصیهشدنی است: گریز از تنهایی یا خیز برداشتن به سوی آن؟
زندگی هایمان کاغذی شده است .. آرزوهایمان را بند زده ایم به دستان کاغذ ودر ذهن سپید کاغذهایمان ؛در اوج تنهایی خویش برای خود دنیایی ساخته ایم
