درخت هلو درختی است زیبا ولی کم دوام و عمر ان 5 یا 6 سال است و می توان انرا با درخت بادام یا الو یا زرد الوو شفتالوپیوند زد.برگ های ان دراز و دندانه دار بوده با گلهای درشت به رنگ صورتی و مانند بعضی از گیاهان قبل از بیرون امدن برگ گل میدهد و منظره زیبا و جالبی دارد .
میوه ان از نوع شفتالو ولی درشت تر و پر اب و شیرین با هسته سخت و درشت می باشد.از درخت هلو نوعی انگم ترشح می شود که دارای ماده لاکتوز بوده و پوست درخت دارای تانن است در تمام قسمتهای درخت هلو گلوکزید سمی موسوم به (امیگدالین)وجود دارد که در مغز هسته بادام تلخ و در دانه و جوانه یا اعضا بعضی گیاهان نیز موجود است .هلو دارای مواد قندی زیاد و اسید های الی ازاد مانند اسید سیتریک و اسید وینیک و اسید مالیک و مواد ازته و هیدروکربنه و مواد چرب و برم و کاروتن و ویتامین B,cمی باشد.
در برگ هلو قند های ساکاروز و کستروز و ماده لوروسرازین وجود دارد.
مغز هلو:دارای دیاستاز هایی به نام امولسین و کونگلوتین و روغنی شبیه به روغن بادام تلخ است.علاوه بر میوه این درخت می توان از برگ و گل و مغز ان در مصارف درمانی بهره برد.